Cuma günü Ramazan, Cumartesi günü de Nevruz Bayramı kutlanacak.
Çok şey ifade eden iki bayram...
Ne var ki, bu bayramlar, İran'a ve diğer Müslüman ülkelere zulüm yağarken... İnsanlar tek tek ya da topluca ölürken kutlanacak.
Elbette ki, sözde kutlanacak, özde yürekler kan ağlayacaktır.
Her nerede olursa olsun; insanlığın başına zulüm ve ölümün yağdığı bir dünyada, hiç bayramlar bayram kıvamında kutlanır mı? Hiç yüzler güler, sözlerden mutluluk nağmeleri salınır mı? Hele hele zulme uğrayan: Her sosyal normları ortak yaşadığımız komşu ülke İran olursa...
Her sosyal alanda, bize kardeş bize can olanların ülkesi olunca...
Hiç bayram havasında bir mutlu nefes... Bayram ayarında bir neşeli ses olur mu?
İnsanlar ölsün diye silah üreten, bu silahları satarak, kandan beslenen...
Zalim olup zulüm ekerek, bir güçlü devlet görüntüsüyle etrafa korku salanlar: Dur durak bilmeden özellikle Müslümanlarla uğraşıyor.
Çünkü Müslüman ülkeler yanlış yönetiliyor da ondan... Demokrasi, bilim ve adaletten uzakta duruyor da ondan...
Tepelerindeki despot yöneticiler, öz yurttaşlarını Allah ile aldatarak, Allah ile korkutup susturuyor da ondan...
Müslüman ülkeler, ya Cumhuriyet Türkiye'sini örnek alarak bu uydu, zalim ve ABD kuklası yöneticilerden kurtulacak, ya da dünya durdukça kan revan içinde yaşayacaklar... Nerede ve ne zaman olursa olsun, ister devlet olarak ister devlet adamı olarak; İnsanlığa haksızlık ederek zalim olup zulüm ekenlerden kurtulamadıkça, daha nice bayramları kararacaktır insanlığın. Oysa eskiden bir başkaydı bayramlar... O bayramları çok özledik çok...
Elbette ki, ağız tadıyla geçen o eski bayramları çok arıyoruz çok...
O eski bayramlarda yüzü gülen mutlu ve umutlu vatandaşlar vardı.
Sadece bayramlarda değil, yılın her gününü; huzur ve güven içinde yaşarken, etrafa neşe saçan vatandaşlar vardı.
Çok özledik çok...
O eski günleri hasretle ararken: Yaşadığımız veya yaşatılan bu günler, adeta bir ceza gibi... Adeta bir kaza gibi geliyor.
Öyle ya; vatandaş vatandaş suçumuz ne ola ki, bu huzur kaçıran cezalar geldi başımıza. Yanlışımız ne ola ki, bu insanlık dışı kazalar geldi başımıza? Sormalı bunları sormalı...
Hem de tek tek Sormalı!.. Mademki bir hesaplaşma uğruna canlar yanıyor, vicdanlar kanıyor; öyleyse hesap sormalı, bir onurlu insan olarak sormalı... Bir duyarlı yurttaş olarak sormalı... Hayatı bize insan insan zindan eden her neyse...
Dayanılmaz nice haksızlıklar yüzünden, vatandaşın vicdanını kemiren her neyse...
Memleketi mutsuz bayramlar arazisine çeviren her neyse...
Sebep olanlar, her kim ya da her kimlerse hesap vermeli hesap!.. Çünkü yazık oldu zindanlı gündemlere mahkum olan ülkemize. Çünkü yazık oldu insan insan vicdanı körelen ülkemize.
Çünkü yazık oldu milli ve dini değerlerini, bir bayram kıvamında kutlamayan mutsuz ve umutsuz yaşayanların ülkesine!...
Sahi, hiç tüm zaman dilimlerini kavga ve hesaplaşma siyaseti üzerine kuranların ülkesinde mutlu bayramlar yaşanır mı? Hiç kendi gibi düşünmeyen öz yurttaşı muhaliflere, bir düşman gözüyle bakanların ülkesinde, güvenli ve huzurlu bayramlar yaşanır mı? Düşünsenize, bir yanda haksızlıklar zulmüyle inim inim inleyen aileler... Öte yanda kör ekonomi yüzünden bayramlarda bile doyasıya yiyemeyen aileler...
Şimdi gel de o eski günleri arama, o günleri yaşayan vatandaşlarla o günlerin bayramına tanık olan güzel yurdunu arama...
"AÇTIRMA BAYRAMLIK AĞZIMI" diyenler, boşuna dememişler...
BU BAYRAMLARI, BAŞTA CAN KOMŞUMUZ İRAN OLMAK ÜZERE, İNSAN OLAN İNSANLARA ZEHİR EDEN, TÜM EMPERYALIST ZALİMLERİ LANETLİYOR, GELECEKTE KUTLANACAK NİCE GÜZEL BAYRAMLAR DİLİYORUM.