Hep büyümek isteriz,

Çocukluk heyecanı,

Mahalle oyunlarımız,

Kavgalarımız…

Okuldaki günlerimiz,

Diploma törenlerinin ardından iş bulma telaşı…

Askerlik günlerimizle kendimizi adamdan saymaya başlarız…

Kızların eline ilk kına yakılışı,

Gerdek gecesi,

Unutulmayan anılar arasında yerini alır..

Zaman hızla geçer…

*

Günlerimiz benzer ilişkiler içinde devam eder…

Sıkıntılar bitmez,

Başımızı sokacak bir ev,

Ödenecek faturalar, kira zamanı…

Hafta sonu rahatlığı, pazartesi sancısı derken

Mevsimler gelip geçer hayatımızdan..

Yarınlar daha güzel olacak, diye avunuruz hep,

Hele işler bir yoluna girsin diye başlarız sohbetlere…

Yıllarla birlikte mevsimlerde, duygular da, düşünceler de değişir.

Albümlerde saklı kalan sadece eski fotoğraflardır…

Sararmış yaprakları da istemez ağaç,

Bırakır rüzgâra,

Ayaklar altında ezilir yok olur…

Bahar, yeni yapraklar yeni meyveler üretir.

Ve her mevsimin çiçekleri farklı olur…

İnsan geldiği gibi çırılçıplak gider bu dünyadan,

Geride bıraktıkları;

Bir, yetiştirdiği evlatları,

İki, adı akıllara düşünce ilk akla gelen özellikleri…

Üç, varsa sanatsal eserleri…

Bunun dışında başka nesi var ki?

Ne kalır ki geriye?

Maddi mirasını saymıyorum,

Mirasçılar arasında huzursuzluğa neden oluyor…

*

Bir ve ikisi onu tanıyan akraba ve yakınlarının yaşam süreleri ile ilgilidir.

Onlarda zamanla silinip gitmeye mahkûmdur,

Kalacak olan sadece eserleridir...

Eserleri yoksa kayıp bir mezar,

Adı bile kalmayacaktır!

*

Bu gerçeği bildiğimiz halde,

Yaşamak için zaman kalmaz çoğu zaman,

Farkına varmadan hızlıca tükenir her şey,

Geride birkaç damla gözyaşı…

Biraz da hüzün kalır…

Özlem içinde yok olan umutların toplamıdır yaşam

Odanın içinde azalan seslerle,

Git gide yalnız kalır insan!

Uzaktır aslında her şey, yakın gibi dursa da,

Elini uzatsan elin değmez,

Ekranda şarkı söyleyen kıza…

İncecik bir cam ayırır…

Gerçekle hayal arası,

Ve sonunda unutulan bir mezar taşı…

Hayatın tek gerçek özeti olur…

[Aşk Yazarı Mustafa Çifci®- 2014]