Galatasaray’ın bu sezonki en zorlu rakipleri fikstürde yazan takımlar değil; bizzat kendi evindeki çimler. RAMS Park'a her çıkan takım, rakipten önce zeminle, çamurla ve bataklıkla mücadele etmek zorunda kalıyor. Hele ki o meşhur Barcelona maçını hatırlayın...

Yönetim, o maç öncesi arayı fırsat bilip hummalı bir zemin çalışmasına girişmişti. Zemin bir anda Şampiyonlar Ligi standartlarına, adeta bir bilardo masasına dönüştürüldü. Peki sonuç ne oldu? Düzgün zemini görünce iştahı kabaran, pas yapmayı seven Barcelona, o güzelim çimlerde rahatça oyununu dikte etti ve bizi 4-1'lik skorla yolladı. İşin asıl trajikomik yanı ise maçın bitiş düdüğüyle başladı. 90 dakikanın ardından o "Avrupai" zemin eskisinden de beter bir tarlaya dönüştü. Tek maçlık zemin mi olur? Bu 90 dakikalık illüzyonu kim, nasıl yarattı?

Sosyal medyadaki iddiaların peşine düşüp biraz arşivin tozunu attığınızda, karşınıza "tesadüf" denilemeyecek kadar garip bir tablo çıkıyor. Hatırlarsınız; yıllar önce Fatih Terim'in isyan ettiği, Younès Belhanda'nın açıkça eleştirdiği ve sonrasında biletinin kesildiği o meşhur zemin krizini... Sıkı durun: O gün o zeminden sorumlu olan İngiliz SIS Pitches firması ve dönemin stat sorumlusu Murat Ersoy, bugün hala aynı koltuktalar!

Olayın yönetimsel boyutu ise tam bir yapboz. Murat Ersoy'u başarısızlık gerekçesiyle görevden alan isim merhum Mustafa Cengiz'di. Peki onu yeniden göreve getiren kim? Dursun Özbek. Dahası var; Galatasaray'ın bu İngiliz SIS Pitches firmasıyla 2016'da el sıkışıp ilk sözleşmeyi imzalayan başkanı da yine Dursun Özbek'in ta kendisi. İsimler değişmiyor, şirketler değişmiyor; doğal olarak o köstebek yuvası zemin de hiçbir zaman düzelmiyor.

Meseleyi sadece "İstanbul'a çok yağmur yağdı" kolaycılığıyla, meteorolojik bahanelerle açıklayamayız. Gidip Rize’nin zeminine bakın. Rize’den daha mı çok yağmur yağıyor Rams Park’ın üstünde? Bu, doğrudan stadın yapısal genetiğiyle ve eksik bırakılan yatırımlarla ilgili kronik bir problem. RAMS Park, coğrafi olarak tepeye konumlandırılmış bir rüzgar koridoru. Daha iki hafta önce aşırı yağışlarda stadın çevresinde toprak kayması tehlikesi konuşuluyordu; yani yer seçimi baştan ofsayt.

İşin asıl can alıcı noktası ise tutulmayan sözler. Bu stadyum tasarlanırken Galatasaray'a verilen en büyük söz "açılır-kapanır çatı" projesiydi. Stadyumun mimarisi tamamen bu kapalı sisteme göre dizayn edildi ancak o çatı hiçbir zaman kapanmadı. Üstü kapanmadığı için de zeminin hayatta kalması için elzem olan o "yapay güneş ışığı" teknolojisi hiçbir zaman tam anlamıyla kurulamadı. Güneşten mahrum, teknolojiden yoksun bırakılan bu çimler, her kış kaderine terk ediliyor.

Avrupa'nın devleriyle aşık atan bir kulüp; ne tek maçlık makyajlarla günü kurtarabilir ne de faturayı yağmura kesebilir. Dursun Özbek yönetimi, rakiplerden önce kendi evindeki bu yapısal enkazı kaldırmak zorundadır. Aksi takdirde Galatasaray, kendi sahasında hep deplasmanı yaşamaya mahkum kalacak.